3vandaag nr.239, 1 januari 2009

Lezers,
Heden lazen wij de column van de Heer Dijkshoorn op nu.nl. Hij betoogt in zijn schrijven dat Nederland niets geleerd heeft van de moord op Theo van Gogh. Tot zijn verbazing stelt hij vast dat Nederlanders, ondanks het geldende tereuralarm, er een dorpse mentaliteit op na houden. De Nederlander is naief in diens visie op de dreigende gevaren. Dijkshoorn spreekt in dat kader van ’stuitende wereldvreemdheid’ en ‘Dorpsdenken’. Hij verwijst in dat kader ook naar de, onlangs gebleken, slechte beveiliging van ons regeringsvliegtuig. De reactie van het volk en van de regering vindt hij ervan getuigen dat Nederlanders leven in een ansichtkaart van Sonneveld. ‘Wereldvreemdheid tegen de klippen op’. Om zijn beweringen kracht bij te zetten verhaalt hij dapper hoe hij tijdens oud en nieuw zomaar iedereen op de Amsterdamse Nieuwmarkt had kunnen opblazen. Niemand hield hem in de gaten.
Dijkshoorn geeft natuurlijk niet aan hoe het dan wel zou moeten. Zoals hij stelt laat de terrorist zich niet herkennen aan diens lange baard en kromzwaard. De terrorist zal niet rondwandelen met de bomdraden uit diens rugzak. Zoals hij zelf al aangeeft: Dijkshoorn had zomaar zelf de Nieuwmarkt kunnen opblazen. En morgen kan hij zomaar hetzelfde doen op Utrecht Centraal, of waar dan ook. En dat kunt u ook. En uw redactie kan hetzelfde doen. Of misschien uw buurman. Wat wil Dijkshoorn van ons?
Verwacht hij dat wij u, de lezer, scherp in de smiezen houden? Daar lijkt hij wel op uit te zijn. Wellicht betrappen wij u op radicaal bloggedrag en verklikken wij u. Of moet u, de lezer, hetzelfde bij ons doen? Dienen wij dagelijks onze buurman door diens raam bespioneren of hij bommen aan het brouwen is? Of zou hij het in de kelder doen? Of moeten we instellen dat een ieder zijn of haar rugzak laat onderzoeken door de authoriteiten alvorens van huis te gaan? Of schieten we iedereen neer die zich ‘verdacht’ gedraagt in of nabij het openbaar vervoer? Wat wil Dijkshoorn van ons?
Ja, het heeft ons verbaast dat de heer Stegeman zomaar bij Defensie naar binnen kon en zomaar bij het regeringstoestel kon komen. Het is goed dat Stegeman dit soort zaken aan de orde brengt. Wij zijn ook zeer geschrokken toen Theo van Gogh vermoord werd. Is dat wereldvreemd? Dorpsmentaliteit? Wat wil Dijkshoorn van ons?
Wij moeten niet denken aan de door Dijkshoorn kennelijk gewenste maatschappij van Oost-Duits aandoende burgerspionage en paranoia. Zijn wij daarmee dorps en naief? Wij beseffen ons de gevaren die er op de loer liggen. Maar het dagelijks leven daardoor laten beheersen is het overgeven aan de wil van de terrorist, wiens doel nu juist is dat te verstoren. Wij herinneren ons hoe, daags na de aanslagen op de metro in Londen, een journalist een interview had met een dappere, oudere dame, die met de net weer geopende metro meeging. De journalist vroeg haar of zij niet doodsbang was. De dame bevestigde deze angst, maar met een plots krachtdadige gezichtsuitdrukking deelde zij de journalist en de wereld mee dat zij zich niet door zo’n terrorist in haar huis zou laten opsluiten. Dan maar het risico slachtoffer te worden van een aanslag. Een wereldvreemde dame uit het dorpsche Londen?
Lezers, wij willen onze buurman ’s ochtends gewoon gedag kunnen zeggen, zonder ons af te vragen of hij net semtex heeft staan kneden. Wij willen uitgaan van het goede in de mens. Niet omdat wij denken dat dat altijd aanwezig is, maar omdat wij ons daar prettig bij voelen. Wij voelen ons dan beschaafd en hopen met dezelfde beschaafdheid tegemoet getreden te worden. Dat zal misschien niet altijd (meteen) zo zijn, maar wij voelen ons daar prettig bij. Als dat dorps en wereldvreemd is, dan zijn wij dat maar.
Wij zullen de (Turkse) bakker, (islamitische) slager en de (Chinese) kruidenier in ons Dorp hartelijk blijven groeten. Waarschijnlijk zal de Heer Dijkshoorn ons dan opschrijven in zijn Oost-Duitse boekje. So be it. Wij leven prettig bij die wereldvreemde gedachte, die al vertolkt werd door de altijd Dorpsche Bob Dylan in zijn Talkin’ World War III Blues: “I’ll let you be in my dreams, if I can be in yours.” Vergis u niet Heer Dijkshoorn, dit is geen teken van zwakte of naïeviteit! Dit is ons toonbeeld van kracht en onverzettelijkheid.
Lezers, wij wensen u een wereldvreemd en dorpsch 2009.
Bob Dylan - Talkin’ World War III Blues
John Mellencamp – Small Town
Wim Sonneveld – Het Dorp

Sinds enkele weken wordt ons dorp geteisterd door een pyromaan. U heeft het vast gezien op het Polygoonjournaal. Onze veldwachter- die gemoedelijk kuierend zijn ronde loopt en daarbij de dames vriendelijk groet- is op zoek naar een onverlaat met het volgende signalement: klein van stuk, bochel, roet in het gezicht, verschroeide kuif en wenkbrauwen, rotte tanden en flaporen.
Voorts is hij te herkennen aan smeulende gaten in de jas, en draagt hij in de ene hand een brandende opgerolde krant en in de andere een jerrycan benzine.
Anderzijds: mijn buurman vroeg mij op Oudjaarsnacht om een vuurtje. Om zijn Romeinse kaars aan te steken. Ik vertrouw het niet. Ik denk dat ik maar eens gauw met Bromsnor moet praten.
Mmmm… dus deze Dijkshoorn blies in gedachten een stukje Amsterdam op? ….