3vandaag nr.406, 28 oktober 2009
Lezers,
afgelopen maandag begon onze vakantie van 4! weken. Om dat moment niet zomaar voorbij te laten gaan trok uw Redactie tezamen met Dr.Distel naar het Utrechtse Tivoli de Helling (tot onze grote spijt was Zutphen niet in staat ons bij te staan). Daar in een buitenwijk van Utrecht speelden die avond The Felice Brothers (jawel!). Omdat de meeste van u er niet waren hebben wij wat fotootjes geschoten, zoals u die hier nu aantreft.
De avond brak los met de band Stateless uit Leeds, UK. Hoewel zij als ze muziekjes opnemen wat elektronischer klinken, waren ze uitgerukt met twee akoestieke gitaren en iets wat op een drumstel leek. De drummer had eerder kennelijk een gat in zijn basdrum gerost, dus nu moest een gitaarkoffer met een microfoon erin uitkomst bieden (en niet onverdienstelijk, dat mag gezegd!). Stateless maakte mooie liedjes, maar het was allemaal wat statisch, wat ingetogen. Maar best een aardig begin van de avond.
Na Stateless betrad AA Bondy het podium. Hij liet zich gewillig begeleiden door een drummer/pedalstylist en een bassist/elektronische geluidjesmaker. Bondy speelde een aantal pakkende songs, die vaak rustig melodieus begonnen en een stuk steviger eindigden. Wij vermoeden dat AA des middags een bezoekje heeft gebracht aan een van de Nederlandse kruidenverkooppunten die onder het gedoogbeleid vallen. Tussen de nummers door mummelde hij een eind weg over van alles en nogwat, terwijl hij halstarrig zijn gitaar trachtte te stemmen. Wanneer vervolgens, na deze kennelijk inspannende stemming, een volledig akkoord werd aangeslagen, bleek van gestemdheid nog volstrekt geen sprake. Verbazingwekkend genoeg veroorzaakte dit, vaak een paar minuten durende, oponthoud geen ergernis. Sterker nog: het was wel vermakelijk. Het gaf in ieder geval meer show dan de heren van Stateless gebracht hadden.
En toen was het zover: The Felice Brothers….
Het was heerlijk. Meeslepend. Meeschreeuwend. Meedansend. Meestampend. Tot ons groot genot begonnen de broers met het dramatische Marlboro Man. Koude rillingen. ‘Your Marlboro Man is never coming home again…. But you still got me….’ Aaaaargh.
Wij zullen u niet langs de hele playlist voeren, maar het ging van dieptragisch naar existentieel feestend. Vaak alletwee tegelijk. Dan weer kwam de trekzak naar voren, dan weer werd het wasbord of de fiddle beroerd. Natuurlijk kwam Frankie’s Gun langs, Chicken Wire, Whiskey in my Whiskey…. the works.
Wij danken de Felice Brothers hartelijk voor hun bereidwilligheid naar de Lage Landen te komen. Volgende keer bij jullie?
Stateless – Bloodstream
AA Bondy – O The Vampyre
The Felice Brothers – Frankie’s Gun
Geachte redactie,
sta mij toe u hartelijk te bedanken voor dit sfeervolle en overtuigende verslag. Helaas was ik inderdaad door omstandigheden verhinderd. Wel kan ik u verzekeren dat de broertjes Felice al een week niet meer van mn iPod af te slaan zijn. Heerlijk, heerlijk. Zij geven bovendien hoop aan allen die slecht bij stem zijn of hun gitaren niet weten te stemmen…
Ben benieuwd wat de herenigde Masters of Disaster er zaterdag a.s. vanaf zullen brengen. Heb gehoord dat daar nog lost tapes van circuleren- weet u daar meer van?
groeten, Zutphen
o ja, en als het de volgende keer bij hun is, ga ik zeker mee!
Los van Felice broertjes en Master of Disasters Sessions (bring the house oown boys ! ..) , van Harte redactie! Mag ik een presentje aanbieden?