So Long
Toen ik in 1994 als een van de eerste studenten in Nederland de beschikking kreeg over internet en e-mail, kon ik niet vermoeden hoe leuk het zou worden met dat wereldwijde web. Maar dat was natuurlijk ver vóórdat Avenue Q hun briljante toelichting op het fenomeen gaven- hier in een versie van de cast van Sesam Straat:
Maar dat even terzijde.
Nee, nog veel beter is wel dat wij via het www deze dagen in contact komen met oude vrienden. Dit blog bewijst dat. Maar ook de reunie van de befaamde Masters of Disaster had lang op zich laten wachten zonder de zegeningen van internet. En onlangs trof Zutphen tot wederzijdse vreugde na vele jaren een vriendinnetje uit Engeland op Facebook.
Daarom drie over oude vriendschappen: één over hoe het vroeger was. Eén vriendschap die is hervonden. En één die nog wordt gezocht.
John Mellencamp – Theo and Weird Henry
Michelle Shocked – Anchorage
Fisher Z- So Long
illustratie: “Old Friends” van Fred Gibbons
Oude vriendschappen… Wat mij altijd opvalt is de volslagen eigen dynamiek die zo’n (oude) vriendengroep kan hebben. Hoe toevallig bepaalde vriendschappen soms tot stand gekomen zijn en dat er altijd op de een of andere manier een soort ‘rolverdeling’ ontstaat (tussen vrienden) binnen een groep:
“…Justin is the last of the great romantic poets, and he’s the only one among us who is ever going to make it. We planned a revolution from a cheap Southampton bistro. I don’t remember details but there were English boys with banjos. Jay is our St George, and he’s standing on a wooden chair, and he sings songs and he slays dragons, and he’s losing all his hair. Adam is the resurrected spirit of Gram Parsons, in plaid instead of rhinestone and living in South London. and no one’s really clear about Tommy’s job description, but it’s pretty clear he’s vital to the whole damn operation. Dave Danger smiles at strangers, Tre’s the safest girl I know, Zo and Harps will skamper up to victory in the city we call home.”
Frank Turner – I Knew Prufrock Before He Got Famous
Kientz! Wat alleraardigst ook u weer eens te treffen! En wat een prachtig materiaal van deze mijnheer Turner. Het doet mij snakken naar een lauwe ‘pint of bitter’. Ik ben meteen naar de platenzaak van mevrouw Apple op het wereldwijde dorpsplein gerend en mij enige chansons aangeschaft.