Lezers,

vandaag werden wij plots overvallen door dat gevoel. Die mengeling van lichte buikpijn, ademtekort en paniek. Een plotseling gevoel van Missen. Wij misten haar vreselijk. En het gekke is dat zij nog helemaal niet weg is.

Kent u dat, lezers? U mist iets terwijl het gewoon nog aanwezig is. Sterker nog: haar aanwezigheid lijkt het gevoel alleen maar te versterken. Haar warmte om u heen doet u alleen maar meer beseffen hoe het zal zijn als ze straks echt weg is. Terwijl zij nog probeert om iets te maken van de laatste dagen samen, dringt zich bij u het idee van Eindigheid steeds sterker op.

U drijft weg in gedachten van lange koude nachten zonder haar. U weet nu al hoe u eind november in het vroege middagduister aan de keukentafel zult zitten met de vakantiefoto’s voor u op tafel. Wat had u het mooi samen: Vroeg uit de veren, samen de duinen in, eindeloze wandelingen in haar gezelschap. En de avonden, ja die waren heel anders dan ze sinds haar vertrek zijn. 

Lezers, dergelijke gedachten overvielen ons vanmiddag. Maar u kent ons: wij zijn niet bij de pakken neer gaan zitten. Wij hebben ons gespoed naar een lokaal terras om van ieder nog resterend moment met haar te genieten. Goed, volgende week begint de herfst, maar het heeft geen zin om de Zomer nu al te gaan missen…. Wij laten ons nog even door haar verwennen.

Bill Withers – Ain’t no sunshine 

Counting Crows – A long December

John Waite – Ain’t missing you