Mensen die mij kennen weten dat ik mij niet vaak laat betrappen op politieke correctheid. En da’s nog diplomatiek uitgedrukt. Dat wil overigens niet zeggen dat ik niet maatschappelijk begaan ben. Integendeel. Maar eenvoudig vind ik het allemaal beslist niet. Neem nou Fossiele Brandstoffen en Het Klimaat.

Nog los van of je gelooft dat in CO2 de wortel van alle kwaad schuilt- en dan vooral in dat beetje dat door de mensheid wordt uitgestoten-, of Al Gore gewoon een volgevreten hypocriete Yank vindt, er is een aantal goede redenen om bij de les te blijven:

1) Het klimaat verandert onmiskenbaar. We hebben sinds 12 jaar geen fatsoenlijke winter meer gehad. De zomers zijn ook prut. De maanden mei en september daarentegen zijn erg mooi en warm. Gletjers smelten en ijsberen verzuipen.

2) Met onze verslaving aan olie spekken we vooral de portemonnee van allerlei onfrisse lieden. En dan zijn die Texaanse neocon vriendjes van de familie Bush nog lieverdjes. Kijk naar de rest van de wereld: er is een (negatief) verband tussen het aandeel van olie in het BNP en het democratisch gehalte van het betreffende regime. De eerste Arabische staten waar de olie opraakte waren de eerste die serieus mensenrechten gingen respecteren.

3) De olievoorraden zijn eindig en gaan dus op. Een heel aantal van u- mits u stopt met roken, matig drinkt en gevarieerd eet- gaat dat meemaken. Ergens tussen 2030 en 2040 is het uit met de pret. En als de Chinezen en Indiërs net zo auto-geil worden als wij in het Westen- geef ze eens ongelijk!- dan gaat het nog iets sneller. Ik moet bekennen: vooral dat laatste doet dan mij dan pijn. Ik wéét dat het beter is om minder auto te rijden en minder fossiele brandstoffen te verstoken.

Maar het is zo leuk.

Diep in mijn hart ben ik een kleine jongen gebleven. Mijn eerste geluidje was vast ‘vrrrooemm’; het eerste woordje ‘ootoo’. Ik word high als ik mijn twintig jaar oude Mini aftank met benzine; om nog maar te zwijgen van de prettige gevoelens die ik beleef bij het ronken van de Lycoming in de Piper waarin ik vlieglessen heb.

Ja, vlieglessen. Nergens goed voor, gewoon voor de lol. Dus.

Op hoog octaan bezine, ja. Met zelfs een beetje lood erin. Heb je daar een probleem mee? Talk to the hand, ’cause the face ain’t listening!

Benzineslurpende, olielekkende monsters. Ik kan daar echt helemaal lyrisch van worden. Vooral ook door de eenvoud van het concept: beetje peut, beetje lucht, vonkje, vrroeemm. Voet- of hand- aan het gas, en de wereld ligt aan je voeten. Zoals Albert Hammond het zong “Power at my feet, and glory at the wheel.”

Diep grommende V8’s. Fluweelzacht lispelende zescylinders. Gretig roffelende boxers. Jankende Merlins en brullende stermotoren. Kippenvel. Wat zal ik ze gaan missen. Ja, ik ben een hele grote kleine jongen.

Er schijnt een raceauto meer dan 200 km/u te rijden op elektromotoren. En op zonne-energie sjezen ze Australië door. Moeten we vooral mee doorgaan. Is best knap. En erg verantwoord.

En ongeveer net zo lullig als een café waar je wel bier kan drinken, maar niet meer mag roken. Ach…it was fun while it lasted.

Neil Young – Long May You Run