axr002145

 

Lezers,

Uw Redactie bevond zich vandeweek in een vergaderruimte ergens in Den Haag. Aan dat gegeven is weinig raars te ontdekken, immers wij zitten meer dan regelmatig in vergaderruimtes. Tijdens deze specifieke vergadering keken wij met een heer en dame van het COT en twee heren van de politie terug op een crisisoefening. Het was een vergadering als alle anderen. Koffie, thee en water op tafel beschikbaar. Professionals in vergadering. Er werd ontspannen, maar zakelijk en to the point gesproken. Heel normaal. Maar dan gebeurt het, lezers…

Zijdelings kwamen wij kort te spreken over 6 juni 2006. Een datum waarop, zoals destijds ook in de pers is besproken, er angst was dat een aantal Gothics zich zou beroven van het leven. De dame in het gezelschap sprak hardop haar verwondering uit over waarom dat nou persé op 6 juni 2006 moest. Wat is er bijzonder aan die datum? Uw Redactie, anders zo kalm en voorkomend, kon zich niet inhouden en zei met iets lagere stem dan anders en enigzins fluisterend: “666”.

Lezers, dat is zo’n moment dat de tijd even stilstaat en wij haast spijt ontwikkelden bij het uiten van deze 3 cijfers op deze wijze. De dame keek nog steeds vol onbegrip. De spanning was haast te snijden toen de heer van het COT ineens op dezelfde lage, fluisterende toon zei: “The Number Of The Beast”. De dame keek steeds vertwijfelder en ook de oudste van de twee agenten trok een wenkbrauw op. Ook zijn andere wenkbrauw moest geloven aan een optrekkende beweging toen zijn jongere collega de cirkel completeerde met de gevleugelde woorden: “Iron Maiden, kent uw klassiekers!” De dame schoof twijfelend met haar vingers over het toetsenbord. Nog steeds vol onbegrip en afwegend of deze 3slag opgenomen diende te worden in het verslag van de bijeenkomst.

Lezers, na deze gebeurtenis ging de vergadering natuurlijk gewoon verder. Toch was er een gevoel van triomf af te lezen van de gezichten van de 3 betrokkenen bij deze korte uitstap. Een haast jongensachtige grijns, alleen door de kenner af te lezen van de verder professioneel uitgestreken gelaten. Ze hadden elkaar herkend. De Leden van het uiterst geheime Genootschap van Liefhebbers. Vroeger herkenbaar aan langer dan gemiddelde haardracht, of bij gebrek daaraan, de onverhoedse neiging het hoofd stevig op en neer te bewegen bij iedere gitaarriff die men tegenkwam. Tegenwoordig echter als kameleons uitgerust met aktetassen en gehuld in stropdassen, uniformen en wat al nodig is op te gaan in het algemeen.

Maar ze zijn er! Neemt u dat van ons aan! Ze zijn er altijd. Kijkt u eens rond in uw kantoortuin of waar u ook pleegt uw dagelijks werk te verzetten. Ziet u ze? Waarschijnlijk niet. Die vriendelijke meneer van de administratie? Dat zal toch niet? De directeur financiën? Vast niet. Of toch?

Wij zullen u, geheel tegen de regels van het Genootschap in, een truc leren om ze te ontmaskeren. Wanneer u morgen, of na de Pasen, weer op de werkplek bent, surft u dan naar dit item in 3vandaag. Speel de onderstaande muziekjes af en houdt uw collega scherp in de gaten. Verschijnt er een grijns op diens gezicht? Begint diens voet onmiddellijk op de maat van de bassdrum mee te tikken? Of maakt diens hoofd bewegingen waarbij u in gedachten al uw nekwervels voelt kraken? Nou dan is het er één! Geen twijfel. Dan heeft u een Liefhebber te pakken….

 

Iron Maiden – The Number of the Beast

AC/DC – Highway to Hell

Thin Lizzy – Bad Reputation