Lezers,

u heeft ons gemist. En wij u. Maar ach, zo gaat het soms als de zomer uitbreekt. De week vulde zich rap met dinertjes, borrels, bbq-s en zelfs een heus beachvolleytoernooi.

Een kort muzikaal verslag van de week dan maar.

Als eerste is daar Kaal van de Shooting Party. Voor dit nummer ontving de Shooting Party ooit de Annie MG Schmidtprijs voor beste theaterlied van de jaar (was het 1996?). Uw redactie nam dat jaar met enig succes deel aan het Amsterdams Kleinkunstfestival, welke ook de Anniebokaal uitreikte. Wij mochten dan ook aanwezig zijn bij de uitreiking en hadden de eer de Shooting Party dit live te horen spelen. Zonder verder in details te treden heeft dat nummer de toon gezet voor dat jaar. Sindsdien hadden wij het nummer nooit meer gehoord. Althans tot woensdag. Toen raakten wij in gesprek met een voorheen onbekende dame. In dat gesprek noemde zij tot onze verrassing het nummer ineens. ‘De poëzie heeft ons verlaten…‘ Erg mooi. Het raakte ons. Ja, het nummer ook…. Reden temeer om het hier eens de revue te laten passeren. Een ode aan teloorgaan van de liefde…

Dan was er dat beachvolleytoernooi. Een leuk evenement. Wij hebben ons vermaakt (niet waar, heer Van Beek??). Desalniettemin hebben wij er nog spierpijn van. Zou REM hierop gedoeld hebben met hun Everybody Hurts?

De rest van de week vulden wij af met buitenfuifjes en bbq’s. Dan smaakt niet beter dan een fijn stukje ZZ Top, menen wij…Live op Pinkpop nog wel…

The Shooting Party- Kaal

 

REM – Everybody Hurts

 

ZZ Top – Party On The Patio

Advertisements