Het Beest Van Vrees

Ik kruip tegen je aan
We hebben nog heel even
Zondagochtend vaste prik
‘t Ritme van ons samenleven

Jij en ik samen
Hoelang nu ook al weer?
Twee levens haast versmolten.
We weten niet anders meer

Maar toch soms
Kruipt een Beest van Vrees
Als in Achterbergs gedicht
Door mijn aderen en belaagt
Ons kwetsbaar evenwicht

Of ik mezelf nog wel ben?
Of dat ik ongemerkt verander?
Hoe het geweest had kunnen zijn
Misschien wel met die ander?

Wie vertelt me
Of het goed is hoe het gaat?
Of dit de juiste weg is?
Of ik mezelf niet verraad?

Liefste,
Wees niet boos
En reken ‘t me niet aan
Het zal heus niets veranderen
Dus laat het even gaan

Liefste,
Wees niet bang
En trek ‘t je niet aan
Als ik bij je weg zou willen
Had ik dat al lang gedaan

Ik ruim de rommel op
Van de zoveelste verjaardag
Jij kletst nog met de buurman
Waarvan je weet dat ik ‘m niet mag

Jij en ik samen
Jij droogt, ik sta te wassen
Twee levens haast versmolten.
Weinig zal ons nog verrassen

En dan ineens weer
Kruipt dat Beest van Vrees
Als in Achterbergs gedicht
Door mijn aderen en belaagt
Ons kwetsbaar evenwicht

Of ik mezelf nog wel ben,
of dat ik ongemerkt verander?
Hoe het geweest had kunnen zijn
Misschien wel met die ander?

Wie vertelt me
of het goed is hoe het gaat?
of dit de juiste weg is?
of ik mezelf niet verraad?

Liefste,
weest niet boos
en reken het me niet aan
het zal niets veranderen
dus laat het even gaan

Liefste,
Wees niet bang
en trek het je niet aan
Als ik bij je weg zou willen
Had ik dat al lang gedaan

Ik draai de achterdeur op slot
Jij ging alvast naar boven
Ik zei dat er niets was
en jij besloot me te geloven

Jij en ik samen
Jij slaapt, ik lig te lezen
Twee levens haast versmolten
Het zal zo wel het beste wezen

Jij en ik samen
ik snurk, jij ligt te lezen
Twee levens haast versmolten.
Moeten wij dit Beest nog vrezen?

-Marc, september 2009-

Jacques Brel – Chanson des Vieux Amants

Herman van Veen – Rozegeur

Het Goede Doel – Alles Geprobeerd