In onze studentijd had een vriendje van me een rossig Frans scharminkel dat Debbie heette. Een ander had het- althans voor wat het uiterlijk betreft- duidelijk beter getroffen met Lola. Een Italiaanse, die beduidend hoger scoorde op styling dan op betrouwbaarhied.

Er werd besmuikt- maar toch licht afgunstig- gelachen toen ik mijn opwachting maakte met Marie-Antoinette: lang, statig, rank gelijnd en toch degelijk. Misschien ‘more built for comfort than built for speed’ maar toch: zo een die je de zorg voor al je kinderen blind toevertrouwt.

Ik heb sindsdien nog een hele serie bemind en bereden. We zijn alleen na Marie-Antoinette opgehouden om ze zelf namen te geven.

Dus ik herinner ze als Corsaatje- een lichtblauw gebakje, 1.5 diesel dat de a.s. mevrouw Zutphen plus ondergetekende vrolijk ronkend de Dolomieten door sleepte. Of 306: een kekke bordeauxrode driedeurs mét airco en ABS- die met 600km reeds haar eerste tragische averij opliep. Laguna- die reed als een scheermes maar regenwater lekte als een zeef. Mondeo- Duits-degelijk, wel praktisch, maar erg saai. Espace: een rijdende huiskamer, maar door een storing in haar electronica fataal in de war.

Geen van allen kon tippen aan Marie-Henriette: een Peugeot 406  break met 2.0 HDi motor. Met haar reden we ooit met vier inzittenden plus bagage op één tank diesel plankgas naar Noord-Italië voor de wintersport. 1.200km Autobahn op 60 liter brandstof.

Wat een auto. Dat wij na haar en 250.000 trouwe kilometers zijn gestopt om auto’s vrouwennamen te geven, had vast een reden.

Jongstleden weekend had ik het genoegen om weer eens in een 406 te mogen zitten. Wat een genot- een weerzien met oude liefde. Een rijdend bankstel. Zo bouwen ze geen stationwagons meer.

Aldus, iets over Peugeootjes, Françaises en oude liefdes dan maar. Beetje tragisch, natuurlijk.

Wim Sonneveld – Margootje

Gerard Lénorman – La Mort du Cygne

Si tu t’en vas souviens-toi
Souviens-toi que ma vie s’éteindra presque aussitôt
La solitude a toujours fait mourir les oiseaux

Neil Young – Long May You Run