Lezers,

hedenochtendvroeg moesten wij ons zakelijk gezien in een van de nieuwe buitengebieden van Utrecht melden. Wij lieten ons bij die bijeenkomst vergezeld gaan van een medewerker van de regionale sterke arm. Bijkomend voordeel hiervan was dat wij gebruik konden maken van een ongemarkeerde politiewagen voor onze tocht, hetgeen normaalgesproken een tijdwinst oplevert in vergelijking met het openbaar vervoer dat wij anders hadden moeten benutten.

Een ander voordeel was dat wij in de auto vrijelijk konden spreken en aldus nog even het regionaal belang, dat wij in wilden brengen, konden doorspreken. Een kwestie van de navigatie aanzetten en gaan dus. Althans, dat hadden we gedacht. Het ging goed tot wij nabij Utrecht van de A12 de A2 opmoesten. De lieflijke vrouwenstem van het navigatiesysteem leidde ons tot daar de goede kant op. En toen ging het mis. De nog af te leggen afstand sprong van 2.9km plots naar 18.3km. De damesstem riep halstarrig: ” Neem hier de afslag”. Maar er was geen afslag. En er bleef geen afslag zijn.

De stem bleef stil tot wij bij Breukelen, de eerstvolgende afslag, de snelweg maar verlieten. Toen we de afslag verlaten hadden kwam er weer leven in de navigatie. “Ga hier links, rotonde tweede afslag, dan rechtdoor, dan rechts.” Wij gehoorzaamden nog enige hoop koesterend. Tot het systeem ons tenslotte een verlaten parkeerterrein in the middle of nowhere opstuurde met de kille mededeling: “Volg deze weg voor 4km”.

Dit leek een goed moment om het heft weer in eigen hand te nemen en eigenstandig de weg naar het Utrechts industriegebiedje tussen A2 en AmsterdamRijnKanaal te zoeken. Met succes. Al met al waren we maar 3 kwartier te laat. Het plaatselijke kantoorpersoneel wist ons te vertellen dat wij kennelijk het bordje “Navigatie Uit” hadden gemist dat ergens aan het begin van onze tocht over de A2 gestaan moest hebben. Kennelijk is het navigatiedametje daarop in de stress geschoten en heeft ervoor gekozen ons, bij wijze van goed alternatief, naar een verlaten parkeerterrein tussen Breukelen en Maarssen te sturen, als hadden wij ‘ Nowhere’  als bestemming ingevoerd……

Ozzy Osbourne – Road To Nowhere

Bob Dylan – You Ain’t Goin’ Nowhere

Neil Young & Crazy Horse – Everybody Knows This Is Nowhere