U weet als levenswijze lezer natuurlijk dat dit aardse bestaan tijdelijk en eenmalig is. Een Hollywood film die dit als centraal gegeven neemt, kan dus weinig verrassingen bevatten.

Er was aldus enige terughoudendheid bij Zutphen te bespeuren toen een goede vriendin hem wees op ‘The Bucket List’ uit 2008. Maar goed, na enkele uren opgevouwen te hebben gezeten in de Economy Class van een Boeing 777, alwaar de drukcabine het zuurstofgehalte had teruggeschroefd tot hetgeen men normaliter opsnuift op 10.000 voet, brak de weerstand en is hij toch maar gezwicht.

En eerlijk is eerlijk: helemaal terecht. Achteraf is dit in-flight entertainment meer gebleken dan alleen een welkome onderbreking van de stroom tijdschriften en de niet onaanzienlijke muziekcollectie op de eigen iPod. Het heeft Zutphen, jawel, aan het denken gezet.

Dat is vooraleerst te danken aan de fabelachtige acteerprestaties van Jack Nicholson en Morgan Freeman. Die vielen in zekere zin natuurlijk ook wel te verwachten- beide staan al enige jaren in de top van Zutphens lijstje van favoriete acteurs. De vertederende  grumpy old men die ze hier neerzetten zijn evenwel weergaloos.

Want wat is er aan de hand? Freeman- een educated working class automonteur- en Nicholson- zakenman en multimiljonair- krijgen onafhankelijk van elkaar te horen dat ze ongeneeslijk ziek zijn en niet lang meer te leven hebben. Ze belanden bij elkaar op een ziekenhuiskamer en raken aan de praat. Een van hen begint een ‘Bucket List’: een lijstje van dingen die je per se gedaan wilt hebben ‘before you kick the bucket’.

De manier waarop het  lijstje wordt geschreven en herschreven is op zich al bijzonder- maar nog meer bijzonder is de wijze waarop de heren de uitvoering ervan samen ter hand nemen. Enfin, u zou het zelf moeten gaan bekijken, maar Zutphen heeft er in elk geval smakelijk om kunnen lachen en er zelfs enkele momenten van diepe ontroering in ervaren. (Dat laatste komt natuurlijk vooral door het zuurstofgebrek op 10.000 voet, want janken om films doen wij nooit)

Na de landing op San Francisco volgde een intensieve en gejetlagde week zaken doen in California, een terugvlucht, een tweede jetlag en een paar Hollands ontnuchterend werkweken alhier. En een paar gebeurtenissen in de omgeving waarover ik hier niet zal uitweiden, die de relevantie van zo’n Ultiem Lijstje alleen maar onderstreepten.

Aldus een eerste, verkorte en losjes muzikaal vertolkte versie. Als product van enig nadenken. En natuurlijk een uitnodiging aan u als lezer om hetzelfde te doen. Start living it now.

Fleetwood Mac – Seven Wonders

Stephen Stills – Treetop Flyer

Bruce Springsteen – Leap of Faith

Advertisements