Enkele weken geleden maakte ik de directeur Stadsbedrijven van onze gemeente een compliment. Of eigenlijk was het een compliment gericht aan  haar mensen: ze waren, zo leek het, dag en nacht in touw om onze wegen begaanbaar te houden, met sneeuwschuivers en strooiwagens.

Of ik een keer mee wilde, vroeg ze toen. De grote kleine jongen in mij sprong een gat in de lucht, en ik meldde haar dat ik graag op haar uitnodiging in zou gaan.

En zo rinkelde vanmorgen de telefoon. De opzichter had geconstateerd dat het had geijzeld en had de Gladheidsbestrijding gemobiliseerd. Om kwart voor vijf, welteverstaan.

Wij laten ons natuurlijk niet kennen en aldus gleden wij met 30km/u met een continu uitbrekende automobiel of beijzelde wegen naar de gemeentewerf.

Na een kop koffie konden chauffeur G. en ik op pad- de Bruggenroute. Onze Oude IJsselbrug, alsook het fietspad van de Nieuwe moesten door ons met zout worden bestrooid.

Zout dat inmiddels ook hier schaars begint te worden. Na één maand winter was de seizoensvoorraad al tot een derde geslonken. Maar voor de provinciale IJsselbrug gebruike men provinciaal zout, dat gelukkig voorhanden bleek op het kantonnierssteunpunt even verderop.

Bij nacht en ontij, met de zwaailampen aan door donker Zutphen. Glibberend het bruggenhoofd op. Precies langs de railing, hoog boven het ijskoude IJsselwater, de koplampen priemend in de mist.

Grinnikend van de pret, dat dan weer wel. Top2000 aan, een bemoedigend woord voor schuivende fietsers.

Een kop koffie en een broodje bij terugkomst. Een aanbod voor nog een rondje? Nee, sorry, Zutphen moest naar huis voor de Nieuwjaarsvoorbereidingen.

Maar een stukkie op 3Vandaag? Voor deze helden van de Gladheidsbestrijding natuurlijk altijd!

The Allman Brothers Band – Midnight Rider

Andrew Gold – Never Let Her Slip Away

Procol Harum – A Salty Dog

Advertisements