Search

3vandaag

Tag

Fleetwood Mac

Schaduw

Lezers,

Als u zich zojuist nog geërgerd afvroeg: “Wat hoor ik toch voortdurend lengen?”, dan zijn dat niet de dagen, geacht lezersvolk.Neen! Het zijn de schaduwen die zich uit hun duistere holen weer beginnen uit te rekken tot hun groezelige kruinen de horizon lijken aan te tikken. Het tuinmeubilair, afgepeigerd door de lange zomeravonden, de ontredderde kinderfietjes, nee, zelfs uw strakgeknipte buxus, geen van allen zullen ontsnappen aan de greep van het duister dat achter hen op loer ligt en geruisloos nader komt. Moge de schaduw u nog een week of wat sparen!

Dr.Dog – Shadow People
Bon Jovi – 99 In The Shade
Fleetwood Mac – Jumpin’ at Shadows
Advertisements

The Bucket List

U weet als levenswijze lezer natuurlijk dat dit aardse bestaan tijdelijk en eenmalig is. Een Hollywood film die dit als centraal gegeven neemt, kan dus weinig verrassingen bevatten.

Er was aldus enige terughoudendheid bij Zutphen te bespeuren toen een goede vriendin hem wees op ‘The Bucket List’ uit 2008. Maar goed, na enkele uren opgevouwen te hebben gezeten in de Economy Class van een Boeing 777, alwaar de drukcabine het zuurstofgehalte had teruggeschroefd tot hetgeen men normaliter opsnuift op 10.000 voet, brak de weerstand en is hij toch maar gezwicht.

En eerlijk is eerlijk: helemaal terecht. Achteraf is dit in-flight entertainment meer gebleken dan alleen een welkome onderbreking van de stroom tijdschriften en de niet onaanzienlijke muziekcollectie op de eigen iPod. Het heeft Zutphen, jawel, aan het denken gezet.

Dat is vooraleerst te danken aan de fabelachtige acteerprestaties van Jack Nicholson en Morgan Freeman. Die vielen in zekere zin natuurlijk ook wel te verwachten- beide staan al enige jaren in de top van Zutphens lijstje van favoriete acteurs. De vertederende  grumpy old men die ze hier neerzetten zijn evenwel weergaloos.

Want wat is er aan de hand? Freeman- een educated working class automonteur- en Nicholson- zakenman en multimiljonair- krijgen onafhankelijk van elkaar te horen dat ze ongeneeslijk ziek zijn en niet lang meer te leven hebben. Ze belanden bij elkaar op een ziekenhuiskamer en raken aan de praat. Een van hen begint een ‘Bucket List’: een lijstje van dingen die je per se gedaan wilt hebben ‘before you kick the bucket’.

De manier waarop het  lijstje wordt geschreven en herschreven is op zich al bijzonder- maar nog meer bijzonder is de wijze waarop de heren de uitvoering ervan samen ter hand nemen. Enfin, u zou het zelf moeten gaan bekijken, maar Zutphen heeft er in elk geval smakelijk om kunnen lachen en er zelfs enkele momenten van diepe ontroering in ervaren. (Dat laatste komt natuurlijk vooral door het zuurstofgebrek op 10.000 voet, want janken om films doen wij nooit)

Na de landing op San Francisco volgde een intensieve en gejetlagde week zaken doen in California, een terugvlucht, een tweede jetlag en een paar Hollands ontnuchterend werkweken alhier. En een paar gebeurtenissen in de omgeving waarover ik hier niet zal uitweiden, die de relevantie van zo’n Ultiem Lijstje alleen maar onderstreepten.

Aldus een eerste, verkorte en losjes muzikaal vertolkte versie. Als product van enig nadenken. En natuurlijk een uitnodiging aan u als lezer om hetzelfde te doen. Start living it now.

Fleetwood Mac – Seven Wonders

Stephen Stills – Treetop Flyer

Bruce Springsteen – Leap of Faith

3vandaag nr.444, 11 januari 2010

No Comments….. Just a smile…

Fleetwood Mac – Songbird
And I wish you all the love in the world,
But most of all, I wish it from myself.

The Beatles- All My Loving

Golden Earring – When The Lady Smiles

3vandaag nr.409, 9 november 2009

Lezers,

Wij hebben fantastisch nieuws!!! Met plaatsvervangende trots kunnen wij melden dat de, op dit forum (en elders) zeer vermaarde, heer Peter en zijn vrouw de gelukkige hoeder zijn geworden van een verse dochter. De dame draagt de naam Saar.

Wij menen namens de Redactie en het voltallige lezersvolk te spreken, wanneer wij hem en zijn vrouw van harte feliciteren en hen alle geluk toewensen met de nieuwe aanwinst!

 

Jefferson Starship – Sara

Fleetwood Mac – Sara

Bob Dylan – Sara


3vandaag nr.393, 29 september 2009

 

Lezers,

Vandaag verlieten wij het kantoorgebouw waar wij werkzaam zijn aanzienlijk later dan gepland. Het was een pittige werkdag. Met de mp3-speler net aan zien wij de bus net voor ons vertrekken. Dat wordt dus een kwartiertje wachten. Het druilt. Het druilt behoorlijk zelfs. De combinatie van druilen met de invallende herfst maakt dat het ook al flink schemert. Maar het meest nadrukkelijk druilt het toch.

Wachtend op de bus staren wij een beetje wezenloos voor ons uit. Moe van het werk luisteren wij naar de muziek op onze oren. Terwijl het verkeer, dat het centrum halstarrig tracht te verlaten langs ons heen schuift, dromen wij weg.

Wij zien onszelf bij de bushalte staan. Het regent harder nu. In een film zou het anders gaan, bedenken wij onbewust. In van die romantische films met Hugh Grant (u heeft ze allemaal wel eens moeten zien met uw ega) zou dit het decor van een beslissende scene zijn. Onverwacht zou zich een oud, dofrood Alfaatje Spider losmaken uit de verkeersmassa. De verweerde leren kap dicht tegen het eerste echte vallende water van het najaar. Zij zou over de passagiersstoel reiken om de deur aan mijn kant open te gooien. Zij roept iets onverstaanbaars en wij kijken verward en onzeker rond of ze het tegen ons heeft, zoals Hugh dat ook zou doen. Langzaam dringt dan door dat ze niet de weg wil weten, maar dat het gewenst is dat wij instappen. Dat doen wij dan maar. Dat hoort er een beetje bij in een film, toch? Wij hebben de deur nog niet dichtgetrokken of zij trekt bruusk op, drukt het autootje tussen de rij auto’s die net willen optrekken voor het groene stoplicht en weg zijn we.

De auto is warm en droog en vervuld van de geur van leer en haar parfum. Ze is blond, halflang haar en haar gezicht doet vermoeden dat ze kuiltjes heeft als ze lacht. In de achteruitkijkspiegel stellen we vast dat ze groene ogen heeft. Ze kijkt me even aan in het spiegeltje met een blik alsof ze wil zeggen: “Ik weet wel dat je naar me kijkt”. 

Het duurt enige minuten voor zij even opzij kijkt en vraagt: “Waar gaan we heen?”. Verwarring slaat toe: bedoelt ze ‘wij’ zoals een politie-agent dat ook bezigt: “waar zijn wij mee bezig, meneer?”.  Of is het meer bedoeld in de zin van: “waar gaan wij getweeën heen?”. Hoe zou Hugh dit aanpakken? Waar is een scriptschrijver als je er een nodig hebt? Verdomd lastig nog zo’n film als je onvoorbereid bent.

Alsof ze onze vertwijfeling voelt, kijkt ze even kort peilend opzij. Ja hoor, ze heeft kuiltjes als ze lacht! En wat maken wij van die lach? Haar gezicht mag dan onschuldig zijn, wij meenden in die lach toch iets anders te ontwaren. Toch? Wij beginnen een zin uit te spreken en lopen daarbij onmiddellijk vast in onze woorden. Wij menen te zien dat haar lach zich iets verbreedt bij het horen van dergelijke door haar veroorzaakte verbale incompetentie.

Wij hervinden ons en brengen een verstandig: “Waar moet jij ongeveer heen?”. Zij slaat hard terug met: “Als het er maar warm en droog is.” “Potverdikkie”, denken wij nog. Dat gevoel van verwarring en gemak tegelijkertijd (kent u dat, lezer?) .Wij stellen vast dat wij het centrum van de stad hebben verlaten en ons op de boomrijke lanen van het buurdorp bevinden, inmiddels ver verwijderd van ons oorspronkelijke reisdoel. Wij krijgen stellig de indruk dat het reisdoel al bepaald is. Nu is het onze beurt om eens breed te grijnzen.

Wij sluiten genietend van het moment heel even onze ogen. Een seconde of twee hooguit. Nog steeds wisselen we geen woord. Maar het is goed. Heel goed zelfs. Wij herinneren ons de eerste twee (en tot nu toe enige) coupletten van de toekomstige wereldhit Drive die wij ooit schreven:

Taillights flashing
Your hands on the wheel
And the songs on the radio
Just can’t describe
The way that I feel

Don’t know where I’m goin’
But we’ll get there tonight
Our hands meet on your jeans-covered thigh
And I know
We’re goin’just right

Lezers, wij hoeven u niet uit te leggen hoe het verder gaat. Hoe haar huisje in het bos ligt. Hoe de haard er lustig op los knappert. Hoe zij alleen nog wat Franse kaasjes en rode wijn in huis heeft. Hoe wij elkaar verbazend veel te vertellen blijken te hebben. Hoe de avond nacht wordt en hoe woorden daden worden. En hoe wij de volgende dag een dagje werk overslaan omdat er nog zoveel te vertellen valt en er ook nog op het strand gewandeld moet worden.

Wij staan bij de bushalte staan. Het regent nog steeds hard. In een film was het anders gegaan, bedenken wij nu bewust. Een voertuig maakt zich los uit de verkeersmassa. Het is geen dofrood Alfaatje met lederen dak, maar stadsbus 24 met eindbestemming Kijkduin. De geur van leer en parfum vervliegt en verwordt tot die van bedompte regenjassen. De haard werd onze eigen cv en Franse kaas en wijn blijken boerenkool met worst uit de magnetron. En jij, jij was nergens in de buurt. Maar ja, het leven is dan ook geen film (en wij zijn Hugh Grant niet).

Het enige dat geen droom was, was de soundtrack van onze eigen film zoals die door de mp3-speler geklonken heeft. Deze delen wij hieronder graag met u. Toch hebben wij maar liefst een kwartier van haar kunnen genieten. Wij hadden ook aan werk of huishoudelijke arbeid kunnen denken in afwachting van het openbaar vervoer. Of aan de Ellende in de Wereld of erger nog: aan de afgelopen Algemene Beschouwingen. Wij boffen dus eigenlijk maar.

Het enige wat wij ons wel stellig hebben voorgenomen is om in een volgende droom haar kenteken te noteren. Misschien vinden we haar dan nog eens terug…

Als beloofd de soundtrack van de vroege film van vanavond:

Fleetwood Mac – Need Your Love So Bad

Saybia – I Surrender
I surrender myself
Into the arms of a beautiful stranger

The Eagles – One Of These Nights
I’ve been searching for the daughter of the devil himself
I’ve been searching for an angel in white
I’ve been waiting for a woman who’s a little of both
And I can feel her but she’s nowhere in sight

3vandaag nr.388, 21 september 2009

 

 

Kerend Tij

Ik ruim de glazen
van het laatste zomerfeest
De ochtend ademt stilte
Is er ooit iemand geweest?

De stank van sigaretten
En doodgeslagen bier
Kan ‘t verlangen niet onderdrukken:
Ach lief, was jij maar hier

Maar zoals de vloed steeds de sporen
van zomers strandpret wist
Zo ook verdwijnt jouw herinnering
In de prille najaarsmist

Na eb zal straks toch de vloed weer komen
Dat is hoe het altijd gaat
Het water zal nieuw zand doen stromen
Waar nu nog jouw afdruk staat

Er zal een nieuwe zomer komen
Zo is het altijd al gegaan
Met ongetwijfeld nieuwe dromen
Maar dan is jouw afdruk lang vergaan

– Marc, september 2009 –

 

Roger Waters – The Tide Is Turning

Fleetwood Mac – Man of the World
Shall I tell you about my life?
They say I’m a man of the world
I’ve flown across every tide

O’Death – Lowtide

3vandaag nr.284, 17 februari 2009

 

 

Lezers,

vandaag wederom een willekeurige greep uit onze collectie…

 

Steppenwolf – Born To Be Wild (luister)

Eagles – Tequila Sunrise (luister)

Ann Peebles – I Can’t Stand The Rain (luister)

Bruce Springsteen – Queen Of The Supermarket (luister)

Dr.Dog – From (luister)

Queen – Fat Bottomed Girls (luister)

Waterboys – Higher In Time (luister)

Tom Petty – Into The Great Wide Open (luister)

Johnny Cash – Hurt (luister)

Jackson Browne – Late For The Sky (luister)

Black Sabbath – Paranoid (luister)

Jimi Hendrix – Manic Depression (luister)

Herman Brood – Never Be Clever (luister)

Thin Lizzy – Dancing In The Moonlight (luister)

Little Feat – All That You Dream (luister)

Fleetwood Mac – Never Going Back Again (luister)

Dave Matthews Band – Two Step (luister)

3vandaag nr.254, 16 januari 2009

Lezers,

De gemeente Ermelo kent een zogenaamde Algemene Plaatselijke Verordening (APV). Hierin staat een aantal bepalingen ten aanzien van de openbare orde en veiligheid van deze gemeente. Gisteren is er in de gemeenteraad van Ermelo een discussie geweest over het uit de APV halen van het zogenaamde vloekverbod.

De huidige APV van Ermelo kent namelijk een artikel dat vloeken verbiedt. Het artikel luidt:

“Artikel 5.8.1 Vloekverbod

1. Het is verboden in het openbaar de naam van God vloekende te gebruiken.

2. Het in het eerste lid gestelde verbod geldt niet voorzover gedachten of gevoelens worden geopenbaard als bedoeld in artikel 7 van de Grondwet.”

Op overtreding van deze regel staat hechtenis van te hoogste 3 maanden of een geldboete. Het gemeentebestuur stelde voor om dit artikel te schrappen, omdat het niet handhaafbaar zou zijn.

Tijdens de behandeling werd ingesproken door de Heer De Greef (zie voor de stukken het RaadsInformatieSysteem op de site van de gemeente). Deze geeft in zijn voorafgaande schrijven aan het niet eens te zijn met het schrappen. Voor hem heeft de regel een symbolische waarde: “Die regel is niet overbodig. Er gaat een belangrijke signaalfunctie van uit. Namelijk in het zorgvuldig met elkaar omgaan. En dan gaat het echt niet alleen christenen. Gelukkig niet.” Het gaat hem om “het onderling respecteren van dierbare waarden.” 

De Heer De Greef lijkt te doen voorkomen alsof het hem niet alleen om christelijke waarden gaat, maar om het principe. Dit standpunt komt ons op zijn minst ongeloofwaardig over. Als hij immers zo principieel staat voor het onderlinge respect, los van het christelijke karakter van de bepaling, dan had hij moeten voorstellen de formulering zodanig aan te passen dat het ook de niet-christen zou beschermen tegen onwelgevallige verbale belasting.  Er zou dan dus gedacht kunnen worden aan een bepaling in de lijn van: “Het is verboden in het openbaar zich zodanig te uiten, dat dit door derden als denigrerend of kwetsend ervaren wordt.” Lezers, u zult de Heer De Greef dit niet snel horen voorstellen, want of niet- of andersgelovigen gekwetst worden zal hem niet zo boeien.

De bijbel schrijft in Openbaring 20:11-15 hoe alle ongelovigen (dus ook als je in een andere god gelooft) in de Hel in de vuurpoel worden gegooid. Er volgt voor hen na de dood een eeuwige afstraffing in de Hel, aldus Lucas 16:22-23. Wij, ongelovig als wij zijn, hebben dat dan kennelijk ook verdiend. Hoe ziet de Heer De Greef dit vanuit “het onderling respecteren van dierbare waarden”??? Hij zal niet kunnen ontkennen dat het stellen van dergelijke pijnlijke doemscenario’s voor de andersdenkende kwetsend kunnen zijn.  Als hij zo principieel is, zou het uitdragen van de bijbelse waarheid op grond van de kwetsende inhoud van het boek ook verboden moeten zijn in Ermelo. Of zit het anders, Heer De Greef? Laten wij dan nog maar niet de discussie uitbreiden naar de vraag of het aanwezig hebben van een kruis op een kerk (of zichtbaar rond de nek) als uitdraging van steun aan dergelijke grievende standpunten daarmee ook niet een kwetsende uiting is. Verbieden dan maar in Ermelo uit “onderling respect voor dierbare waarden”?

Naar onze opinie is het niet zozeer een sociaal motief dat De Greef drijft, maar juist een asociaal motief: het slechts beschermen en rekening houden met de eigen kring. De gevoelens van anderen tellen niet. Niet erg sociaal, dunkt ons. De meerderheid van de Ermelose gemeenteraad (SGP, ChristenUnie en CDA) lijkt thans inderdaad in te stemmen met het behouden van het vloekartikel. De christelijke naastenliefde gaat in Ermelo kennelijk alleen op als men zich schaart achter de overtuiging van de vigerende christelijke meerderheid. Wij stellen voor dat men daar dan ook maar gewoon voor uitkomt en het artikel wijzigt in: “Verboden niet-christelijk te denken.” Want daar is het om te doen. Niet- of anders-gelovigen zijn eigenlijk gewoon niet welkom in Ermelo.

Gelukkig worden wij in Nederland beschermd tegen dit soort asociale fundamentalisten. Hiervoor zorgen het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de Grondwet. Zo heeft het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in 1997 nog gesteld dat “freedom of expression is applicable not only to ‘information’ or ‘ideas’ that are favourably received or regarded as inoffensive or as a matter of indifference, but also to those that offend, shock or disturb the State or any section of the community.” Ermelo kan dus regels stellen wat men wil, onze grondrechten om ons te uiten kan men niet opzij zetten.

Dit zou slechts anders zijn wanneer wij stratenlang, slechts met het doel te kwetsen, mensen lastig vallen met uitingen waarvan wij weten dat ze voor hen kwetsend zijn en die verder voor ons geen aantoonbaar nut hebben. Tegen dergelijke excessen biedt het Wetboek van Strafrecht echter al bescherming. Het artikel in de APV in Ermelo voegt niets toe op dit punt.

Men zou zelfs kunnen stellen dat nu Ermelo deze bepaling in de APV laat, zij daarmee het voorheen nutteloos vloeken op straat heeft gelegaliseerd. Daar waar men immers ware deze bepaling er niet geweest in extreme gevallen bescherming zou kunnen zoeken bij het Wetboek van Strafrecht, heeft de Luide Vloek in de Ermelose straten nu het karakter gekregen van protest. Vloeken uit protest is immers het uiten van een levensovertuiging, beschermd als grondrecht. Geen gemeente in Nederland die dat kan verbieden.

Lezers, wij kwetsen liever geen mensen, zelfs niet als ze in Ermelo wonen. In een open samenleving heeft ieder echter zijn eigen overtuiging. De diverse uitingen en levensstijlen zullen niet altijd dezelfde kant uit wijzen. De overtuigingen van de een kunnen zo soms als kwetsend ervaren worden door de ander. Om toch een beetje met elkaar door een deur te kunnen dient men zich bewust te zijn van de wensen en gevoeligheden van anderen, en trachten hier wat rekening mee te houden. Aan de andere kant dient men ook te beschikken over een niet te dunne huid; niet meteen piepen als de mening of levenswijze van een ander je kwetsend voorkomt.

Wanneer wij weten dat het uiten van een vloek (of welke uiting dan ook) pijnlijk is voor iemand, en het is niet broodnodig hier uiting aan te geven, dan zullen wij dit trachten te beperken. Lijkt ons logisch. Leven en laten leven. En nee, Heer De Greef, niet leven en de ander de hel toewensen als diegene niet zijn overtuiging aanpast.

Heer De Greef, mocht u dit stukje als kwetsend ervaren en frustreert het u dat er grondrechten zijn die dit zomaar mogelijk maken, of hoort u binnenkort zomaar iemand vloeken in Ermelo, dan stellen wij voor dat u gewoon even de schouders ophaalt. Immers: als u straks in het beloofde land bent, dan zal de vloeker (en de redactie van 3vandaag) waarschijnlijk eeuwig branden in de hel. Geruststellend idee toch? En zegt u nu zelf: daar kan geen APV tegen opstraffen, toch?????? Mooi, laat u ons dan tot die tijd gewoon met rust!

Ramses Shaffy – Laat Me

 

Fleetwood Mac – Go Your Own Way

 

Joe Torres – Get Out Of My Way

3vandaag nr.235, 28 december 2008

Lezers,

wij, de Redactie, hebben het afgelopen jaar veel ellende over u uitgestort. Wij wonden ons over van alles op en dat lieten wij u weten. Heer Zutphen kijkt heden terug daarop met de verkiezing van de schurk van 2008. Wij willen het jaar echter niet alleen somber afsluiten.

Ooit hadden wij op de 3vandaag-hyve een streng berichten getiteld ‘3werf mooi’. Hier kwamen muzikale pareltjes voorbij. Wij grijpen deze gelegenheid aan u nog eens een flinke bloemlezing hiervan te geven. Vandaag het eerste deel…

 

Nick Drake – Northern Sky

 

Fleetwood Mac – Man of the World

 

Jim Diamond – I Should Have Known Better

 

Elvis Presley – I Just Can’t Help Believing

 

Roger Daltrey – Giving it All Away

 

Mick Jagger – Evening Gown

 

Damian Rice – Accidental Babies

 

Blog at WordPress.com.

Up ↑