Search

3vandaag

Tag

Herman van Veen

3vandaag nr. 441, 5 januari 2010

Lezers,

u zult het allemaal herkennen. U stapt met uw vermoeide benen het koude bed in. ‘Nog even één muziekje’, denkt u. En dan is er een aantal platen dat zich daartoe leent. Wij zochten er 3 uit waarbij wij volgaarne inslapen.

De eerste betreft Herman van Veens ‘Voor een verre prinses’. Dit nummer gaven wij ooit mee als persoonlijk eerbetoon aan een (te) jonge dame die naar America vertrok, na twee jaar met mij in één huis te hebben gewoond. Het nummer vertelt feitelijk onze verhouding: Er was geen amoreuze affaire, maar nadat zij vertrokken was dachten wij beiden terug aan de lange zomeravonden dat wij samen op de bank lagen en diepe gesprekken voerden. Was er meer geweest??

Ten tweede is daar natuurlijk de onvermijdelijke laatste sigaret van de heer Mey. Wat is nu eigenlijk goede nachtrust als men niet in slaap is gevallen met ‘Met het oog op morgen’.  Buiten is het 2 graden, binnen zit…..

Tenslotte een (deel van een ) track van het album Animals van Pink Floyd. Alswij een slaap top 10 zouden hebben, dan zou dit album met stip op nummer 1 staan. Prachtige muziek, waarop wij graag de ogen sluiten en ons mee laten voeren.

Wij wensen u een fijne nachtrust, en zijn benieuwd naar uw slaapliedjes…

Herman van Veen – Voor een verre prinses

Reinhard Mey – Gute Nacht Freunde

Roger Waters – Dogs

3vandaag nr.437, 1 januari 2010

Lezers,

wij hopen dat u al uw ledematen nog heeft. Zo niet, het beste en sterkte. Heeft u ze wel nog? Een zeer voorspoedig 2010 gewenst en we hopen u ook nog in het nieuwe jaar hier te mogen tegenkomen…..

Lezers, de tijd vliegt ons aan alle kanten voorbij. En we kunnen er niets aan doen. Alweer een decennium onder onze tgenstribbelende voeten langs. Weet u nog… tien jaar terug waren we zeer angstig voor de millenium-bug. Bang dat niets meer zou werken. Uit angst dat ze uit de lucht zouden vallen. Ruim anderhalf jaar laten vielen ze alsnog uit de lucht en tekenden daarmee de toonzetting voor de rest van het deccenium. We gaan hier geen decennium nieuwsoverzicht presenteren. Maar zijn erg benieuwd wat het komende decennium ons gaat brengen. Wij hopen dat het iets onverwachts is, iets moois, iets om even van te slikken. Wij wensen u zulks ook graag toe….

Herman van Veen – Waar blijft de tijd?

Youp van het Hek – Niemand Weet Hoe Laat Het Is

Pink Floyd – Time

3vandaag nr.376, 5 september 2009

 

Het Beest Van Vrees

Ik kruip tegen je aan
We hebben nog heel even
Zondagochtend vaste prik
‘t Ritme van ons samenleven

Jij en ik samen
Hoelang nu ook al weer?
Twee levens haast versmolten.
We weten niet anders meer

Maar toch soms
Kruipt een Beest van Vrees
Als in Achterbergs gedicht
Door mijn aderen en belaagt
Ons kwetsbaar evenwicht

Of ik mezelf nog wel ben?
Of dat ik ongemerkt verander?
Hoe het geweest had kunnen zijn
Misschien wel met die ander?

Wie vertelt me
Of het goed is hoe het gaat?
Of dit de juiste weg is?
Of ik mezelf niet verraad?

Liefste,
Wees niet boos
En reken ‘t me niet aan
Het zal heus niets veranderen
Dus laat het even gaan

Liefste,
Wees niet bang
En trek ‘t je niet aan
Als ik bij je weg zou willen
Had ik dat al lang gedaan

Ik ruim de rommel op
Van de zoveelste verjaardag
Jij kletst nog met de buurman
Waarvan je weet dat ik ‘m niet mag

Jij en ik samen
Jij droogt, ik sta te wassen
Twee levens haast versmolten.
Weinig zal ons nog verrassen

En dan ineens weer
Kruipt dat Beest van Vrees
Als in Achterbergs gedicht
Door mijn aderen en belaagt
Ons kwetsbaar evenwicht

Of ik mezelf nog wel ben,
of dat ik ongemerkt verander?
Hoe het geweest had kunnen zijn
Misschien wel met die ander?

Wie vertelt me
of het goed is hoe het gaat?
of dit de juiste weg is?
of ik mezelf niet verraad?

Liefste,
weest niet boos
en reken het me niet aan
het zal niets veranderen
dus laat het even gaan

Liefste,
Wees niet bang
en trek het je niet aan
Als ik bij je weg zou willen
Had ik dat al lang gedaan

Ik draai de achterdeur op slot
Jij ging alvast naar boven
Ik zei dat er niets was
en jij besloot me te geloven

Jij en ik samen
Jij slaapt, ik lig te lezen
Twee levens haast versmolten
Het zal zo wel het beste wezen

Jij en ik samen
ik snurk, jij ligt te lezen
Twee levens haast versmolten.
Moeten wij dit Beest nog vrezen?

-Marc, september 2009-

Jacques Brel – Chanson des Vieux Amants

Herman van Veen – Rozegeur

Het Goede Doel – Alles Geprobeerd

Pril geluk

merrietje1

Het is weer de tijd van het jaar voor dartel jongvee.

Het leek mij daarom passend de blij verwachtenden enige suggesties te doen voor meisjesnamen. 3 stuks, te beginnen natuurlijk bij de ‘A’.

Boston – Amanda

Rolling Stones – Angie

Herman van Veen – Anne

De grote verdwijntruc

Ik ben weer eens iets kwijt. Niks ernstigs gelukkig- niet m’n geheugen, verstand of mijn vrouw- maar gewoon spullen.

Wel belangrijke spullen, trouwens. Twee boekjes om precies te zijn, die ik moet lezen voor een heisessie met collega’s morgen. En ik moet daar ook nog recensies over schrijven. Ik ga als organisator van de heidag af als een gieter als ik ze niet lees.

Ik weet zéker dat ze hier moeten liggen, want ik heb ze afgelopen zondagmiddag nog doorgebladerd. Maar het is hier in huis ook zo’n zooitje.

Nee, sorry, dat neem ik terug. Het is namelijk niet waar. Het is veel problematischer: er is hier de afgelopen dagen keurig opgeruimd.

Jawel: Op. Ge. Ruimd.

Toen ik me dat na drie kwartier koortsachtig zoeken realiseerde, ben ik maar opgehouden. Want nu ben ik kansloos.

Ik voel me een beetje bezwaard om vervelend te doen over het opruimen hier in huis, want ik besef me terdege dat ik dan per definitie naar anderen wijs. Ik ruim hier namelijk niks op.

Volgens mijn vrouw kan ik met mijn spullen toveren- al denk ik niet dat ze het echt meent: mijn sokken lopen op eigen kracht naar de wasmand, de gelezen kranten vliegen zelf in de oudpapierbak, en zelfs mijn overhemden liggen de ene dag op de vloer en hangen de volgende gewassen en gestreken in de kast.

Mijn kinderen toveren ook met mijn spullen. Ze zijn vooral bedreven in de grote verdwijntruc. In de ochtendspits is succes verzekerd: de autosleutels in de convectorput, mijn mobieltje in de doos met Duplo, en de magneetsleutel van de parkeergarage in…tja, waar ligt dat ding eigenlijk?!

Nou ja, het zijn maar spullen.

Speciaal voor mijn zoon- uiteraard onvervangbaar- die morgen zijn vierde verjaardag viert: Toveren van Herman van Veen. Blijf erin geloven, kerel!

3vandaag nr.157, 5 oktober 2008

 

Lezers,

 

1. Vandeweek bezochten wij de voorstelling Pleinvrees van het Nationale Toneel. Pleinvrees is ‘een hartverscheurende komedie over zes mensen op zoek naar contact. Ze worstelen zich met een uitgestreken gezicht door het dagelijks leven’.

2. Vandeweek besloten wij gezien het weer de bezem eens goed door het huis te halen. Zoals dat gaat blijft men dan de halve middag hangen bij de schoenendoos vol met oude foto’s.

3. Gisteren dronken wij rode wijntjes met een vrouw waarvan wij, inmiddels enige tijd, weten dat zij niet degene is waarmee wij oud en grijs willen worden (andersom ook niet trouwens). Aan de orde kwam het ongebonden zijn, en de angst dat dat zo zou blijven.

4. Het is een druilerige zondag. Om precies te zijn: de op drie na laatste zondag van ons 35ste levensjaar.

Lezers, gegeven de omstandigheden hierboven genoemd ontkomt men er haast niet aan op een dag als vandaag eens diep te denken over het Zijn in de relationele zin des woords. Men loopt in gedachten de Dames van Weleer na, draait eens wat van hun soundtracks en overpeinst in hoeverre er sprake was van Grove Fouten Onzerzijds, Gemiste Kansen, Domme Pech of Blij-Dat-Het-Zo-Gegaan-Is. Nadat men ten aanzien hiervan tal van gedachten de revue heeft laten passeren, komt men onoverkomelijk tot de conclusie dat deze excersitie, hoewel zeer beschouwelijk en een interessant tijdverdrijf in muzikaal opzicht, ons geen steek verder brengt.

Ons in Italië woonachtige klankbord E. zal deze gedachtenstromen onzerzijds goed herkennen, omdat deze steevast leiden tot een Klaagzang over dat het nooit wat wordt, dat het ons Neerleggen bij de Ongebondenheid de enige optie is. Haar betoog over ‘gewoon pech’ en ‘geduldig zijn en komt vanzelf’ schuiven wij dan natuurlijk steevast met enkele rap ter tafel gebrachte, maar daarmee niet meer steekhoudende, argumenten terzijde (evenwel dank daarvoor!). Overigens wordt deze Klaagzang korte tijd later meestal gevolgd door Betogen over hoe leuk de nieuwe ster aan het firmament wel niet is.

Hoe dan ook, op een gegeven moment dient zich dan een nieuwe gedachtenstroom aan. Het Hoe-Dan-Wel-Te Krijgen-Wat-Men Wil. Men stelt dan allereerst vast dat men geen 23 meer is en dat Zij-Die-Leuk-Zijn zich ten dele al van de markt af bewogen en gebonden hebben (En geef ze eens ongelijk?!). Daarnaast stelt men ook vast dat het werkende bestaan met zich meebrengt dat men zich in een tamelijk beperkte kring begeeft. Een borreltje hier en een etentje daar, maar het Mining for a Heart of Gold wordt hierdoor toch bemoeilijkt. Van het internet-daten zij wij reeds bekomen, dus dat is ook geen optie meer. Op een enkele leuke date na, wiens type wij niet bleken te zijn, bracht dit vooral frustratie over het gebrek aan reactie, na leuk geschreven berichten en Gedane Moeite. Wij zijn ook niet het type dat zich in het weekend alleen het uitgaansgebeuren inwerpt op zoek naar die Parel tussen de Zwijnen.

Tsja, wat dan? Het laten varen van het Pakket van Eisen lijkt ook niet verstandig. Niet dat dat nog hetzelfde is als 10 jaar geleden: inmiddels zijn wij niet meer zo op zoek naar wild romantische, onbegrijpelijke, onvatbare maar daarmee zo verleidelijke vrouwen, maar zijn meer gecharmeerd van een uitstraling van goedheid, fijnheid en een begrip op intellectueel gebied: een mooie, zachte vrouw die ons verwondert. Maar waar vindt men die nog???

Nu ja, dergelijke gedachtenstromen bedekken dus dan al snel de zondagmiddag. En zij leiden tot niets. Dat zien wij ook wel in. In die zin heeft E. gelijk: geduld is de enige remedie, hoe weinig voldoening dat nu ook geeft. En tot die tijd? Tot die tijd rommelen wij her en der misschien eens wat aan, komen daar weer op terug, besteden eens in de zoveel tijd een middag met gedachten als deze en gaan weer over tot de Orde van de Dag. Maar lezers, natuurlijk niet nadat wij voor u een hartverscheurende mixtape in elkaar gedraaid hebben, met liederen afkomstig van de Soundtracks van de Vrouwen van Weleer en tevens Deuntjes van Gemengde Gevoelens.

 

Jackson Browne - Fountain of Sorrow
The Commodores - Sail On
Townes van Zandt - Flying Shoes
Graham Nash - Simple Man
Paul Simon - Still Crazy After All These Years
Herman van Veen - Ze Boog Zover Voorover
Rick Danko Band - It Makes No Difference
Bruce Springsteen - I'm On Fire
Jacques Brel - Laat Me Niet Alleen
Tim Hardin - Reason To Believe
Saybia - The Second You Sleep
The Beach Boys - God Only Knows
The Beatles - Yesterday
Crosby, Stills & Nash - Helplessly Hoping
Fleetwood Mac - Landslide
Heart - Alone
Kate Wolf - Back Roads
Milow - Out of My Hands
Herman van Veen - Voor Een Verre Prinses
The Rolling Stones - Memory Motel
Novastar - Never Back Down
Prince - Nothing Compares 2 U
Roy Orbison - In The Real World
Neil Young - Heart Of Gold

Luister: Mixtape Heart Of Gold

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑