Search

3vandaag

Tag

U2

The Edge – Love Is Blindness

Advertisements

3vandaag nr.436, 28 december 2009

Zoals beloofd het vervolg van gisteren….

Bruce Springsteen and Sam Moore – Hold On / Soul Man

Bruce Springsteen with Tom Morello – The Ghost of Tom Joad

Bruce Springsteen & Billy Joel – Born To Run

Aretha Franklin – Baby I Love You

Aretha Franklin & Annie Lennox – Chain Of Fools

Metallica & Ozzy Osbourne -Iron Man/Paranoid

Metallica & Ray Davies- All Day And All Of The Night

Metallica – Enter Sandman

Metallica & Lou Reed – Sweet Jane

U2, Jagger , Fergie – Gimme Shelter

U2 & Springsteen – I Still Haven’t Found What I’m Looking For

U2 with Springsteen and Patti Smith – Because The Night

U2 & Mick Jagger – Stuck in a Moment You Can’t Get Out Of

3vandaag nr.432, 20 december 2009

Lezers,

Ook vanochtend viel er weer een flinke bak sneeuw. Een blik uit het raam leerde dat het vrijwel onmogelijk blijkt auto’s in beweging te krijgen. De HTM heeft hier ter plaatse besloten de bussen en trams niet te laten rijden. Kortom: we zitten vast. Maar goed: dat overkomt ons allemaal wel eens….

Stealers Wheel – Stuck In The Middle With You

The Hold Steady – Stuck Between Stations

Lionel Richie – Stuck on You

U2 – Stuck In A Moment You Can’t Get Out Of

Huey Lewis – Stuck With You

Norah Jones – Stuck

3vandaag nr.366, 1 augustus 2009

 

Lezers,

 

Het was gisteren een prachtige zomeravond. Men had geen betere dag kunnen kiezen voor het eerste vuurwerk op Scheveningen van deze zomer. Om tien uur als de zon net onder is, wordt er uit de haven een ponton noordwaarts van de pier gesleept. Het strand en de pier afgeladen met zomersch volk. En dan knallen maar. Het leven is mooi…. vuurwerk ook.

 

Pretenders – Don’t Get Me Wrong

I’m thinking about the fireworks
That go off when you smile

 

Saybia – Guardian Angel

Do you remember?
fireworks by the sea

 

U2 – Stuck In A Moment You Can’t Get Out Of

But the nights you filled with fireworks
They left you with nothing

 

 

360° U2

u2

Kwajongens zijn het.  Ze dronken thee met Nelson Mandela, de Dalai Lama en Barack Obama. Inmiddels bijna vijftig en multimiljonair, maar kwajongens niettemin.

Er is op het podium wel een frontman, maar alle beslissingen worden samen genomen. Elk album is weer een creatieve verrassing. Elke tour een avontuur. Als je dat al dertig jaar in ongewijzigde samenstelling met elkaar volhoudt, dan ben je niet zomaar een band, maar een Fenomeen.

In alle eerlijkheid, mijn waardering voor de muziek van U2 kwam relatief laat en nog steeds met vlagen. I Will Follow en Sunday Blooday Sunday waren mij indertijd te punky, maar New Year’s Day en Unforgettable Fire heb ik altijd ik prachtig gevonden.

The Joshua Tree, Rattle & Hum en All That You Can’t Leave Behind staan hoog in mijn lijstje van favoriete albums, maar Zooropa en Achtung Baby heb ik nooit helemaal begrepen. Misschien te elektronisch, teveel house. Maar het is dan wel knap hoe ze hiermee op slag een ander publiek konden aanspreken.

Dat publiek beslaat inmiddels bijna drie generaties. Want How to Dismantle an Atomic Bomb en The Singles Collection, horen inmiddels- naast het 100.00 Stratenboek en het paniekhamertje- bij de vaste inventaris van de auto van mijn ouders. Die reageerden dan verheugd op de mededeling dat mijn vrouw wellicht verhinderd zou zijn voor het concert van afgelopen maandag, en er in dat geval dus nog één kaartje over zou zijn. Die vreugde bleek, helaas voor hen, voorbarig.

De 360° Tour is weergaloos. Het podium is rond, met een ring eromheen die met loopbruggen bereikbaar is. De heren lopen doodgemoedereerd rondjes en maken prettig contact met het publiek. Een volgepakte ArenA voelt al gauw als een kleine zaal.

Het spelplezier spat ervan af. Alles vol overgave, van nieuwe nummers van No Line On the Horizon (uit volle borst meegezongen door kinderen van een jaar of twaalf die met hun ouders mee waren) tot het ijzeren repertoire als Where the Streets Have No Name en Pride. Een ontroerende steunbetuiging aan Aun San Suu Kyi met Walk On, en een boodschap van ‘The Arch’  Desmond Tutu, maken duidelijk dat het de bij U2 ook ergens om gaat. Het ene moment heel breekbaar en ingetogen, zoals in One, het volgende uitbundig en meeslepend zoals in Beautiful Day.

Bijna twee en een half uur. En toch smaakt het naar meer. Wat een band.

3vandaag nr.291, 26 februari 2009

Rolling Stones – Wild Horses

U2 – Who’s Gonna Ride Your Wild Horses

Gino Vannelli- Wild Horses

3vandaag nr.275, 6 februari 2009

 

Lezers,

Wij kijken in het algemeen naar Den Muzikant als iemand die niet bang is zijn kunstje in het openbaar op te voeren. Soms zal Den Muzikant misschien wat angstig zijn (zie bijvoorbeeld: The Band – Stagefright). Meestal echter is Den Muzikant niet op zijn mondje gevallen en wordt hij gekenmerkt door enig extravert gedrag. Toch blijken er onderwerpen te zijn, waarbij Den Muzikant verkiest om niet op eigen titel te handelen. Zie hier 3 voorbeelden van dergelijke melodieën in de naam van anderen….

Rage Against The Machine – Killing In The Name

U2 – Pride (In The Name Of Love)

Mötley Crüe – All In The Name Of

3vandaag nr.274, 5 februari 2009

 

U2 – Stuck In A Moment

Charlie Daniels Band – No Place Left To Go

David Gilmour-There’s No Way Out of Here

Blog at WordPress.com.

Up ↑