In onze vorige bijdrage op dit forum spraken wij over onze liefde voor een Amerikaanse met de naam Telecaster. Welnu: het kan snel gaan. Hoewel wij nog steeds warme gevoelens voor haar hebben, is het toch anders gegaan.
Donderdag waren wij in Amersfoort en kwamen wij erachter dat de heer Kees Dee, gitarenboer, inmiddels 22 jaar gitaren aan de man (m/v) brengt. Wij kochten destijds bij Kees ook ons eerste scheurijzer. Kees geeft deze week ter ere van deze gelegenheid her en der fijne kortingen op het materieel. Een buitenkansje dus…
Daar bij Kees kwamen wij oog in oog te staan met een prachtig schepsel: de Paul Reed Smith SE Singlecut Tremelo-gitaar in de kleur Tobacco Sunburst. U ziet hierboven hoe mooi ze is.
Lezers, ze is van ons. Wat een genot voor oog en vingers gelijk. Wij houden het kort en gaan snel weer verder met haar, maar niet na 3 clipjes van collega-PRS-spelers….
wij zijn verliefd, al hebben we haar nooit in het echt gezien. Dat schijnt heel modern te zijn. Ze komt uit de Verenigde Staten. Ze is zongebruind, haar nek is van esdoorn, ze heeft extra brede fretten en haar rondingen zijn om niet op uitgekeken te raken. Haar hoge tonen zijn beroemd, al kan ze ook op het wat ruigere terrein uitstekend uit de voeten. Kortom: wat wil men nog meer?
Haar ouders noemden haar Fender Highway One Telecaster Sunburst Maple. Hoe wij haar zullen noemen weten wij nog niet…. Ze hadden haar niet in huis toen ik haar vanmiddag kwam bekijken. Nu laten ze haar voor ons uit de verre Staten overkomen. Ik heb wel bedongen dat ik natuurlijk eerst even met haar wil spelen voordat ik haar de mijne maak. Zo ouderwetsch zijn wij dan ook wel weer. Maar, lezers, wij zeggen u: het kriebelt al behoorlijk!!!
Bread – Guitar Man
Tom Petty – American Girl
Pete Towneshend – Won’t Get Fooled Again
Smile and grin at the change all around
Pick up my guitar and play
Just like yesterday
afgelopen maandag begon onze vakantie van 4! weken. Om dat moment niet zomaar voorbij te laten gaan trok uw Redactie tezamen met Dr.Distel naar het Utrechtse Tivoli de Helling (tot onze grote spijt was Zutphen niet in staat ons bij te staan). Daar in een buitenwijk van Utrecht speelden die avond The Felice Brothers (jawel!). Omdat de meeste van u er niet waren hebben wij wat fotootjes geschoten, zoals u die hier nu aantreft.
De avond brak los met de band Stateless uit Leeds, UK. Hoewel zij als ze muziekjes opnemen wat elektronischer klinken, waren ze uitgerukt met twee akoestieke gitaren en iets wat op een drumstel leek. De drummer had eerder kennelijk een gat in zijn basdrum gerost, dus nu moest een gitaarkoffer met een microfoon erin uitkomst bieden (en niet onverdienstelijk, dat mag gezegd!). Stateless maakte mooie liedjes, maar het was allemaal wat statisch, wat ingetogen. Maar best een aardig begin van de avond.
Na Stateless betrad AA Bondy het podium. Hij liet zich gewillig begeleiden door een drummer/pedalstylist en een bassist/elektronische geluidjesmaker. Bondy speelde een aantal pakkende songs, die vaak rustig melodieus begonnen en een stuk steviger eindigden. Wij vermoeden dat AA des middags een bezoekje heeft gebracht aan een van de Nederlandse kruidenverkooppunten die onder het gedoogbeleid vallen. Tussen de nummers door mummelde hij een eind weg over van alles en nogwat, terwijl hij halstarrig zijn gitaar trachtte te stemmen. Wanneer vervolgens, na deze kennelijk inspannende stemming, een volledig akkoord werd aangeslagen, bleek van gestemdheid nog volstrekt geen sprake. Verbazingwekkend genoeg veroorzaakte dit, vaak een paar minuten durende, oponthoud geen ergernis. Sterker nog: het was wel vermakelijk. Het gaf in ieder geval meer show dan de heren van Stateless gebracht hadden.
En toen was het zover: The Felice Brothers….
Het was heerlijk. Meeslepend. Meeschreeuwend. Meedansend. Meestampend. Tot ons groot genot begonnen de broers met het dramatischeMarlboro Man. Koude rillingen. ‘Your Marlboro Man is never coming home again…. But you still got me….’ Aaaaargh.
Wij zullen u niet langs de hele playlist voeren, maar het ging van dieptragisch naar existentieel feestend. Vaak alletwee tegelijk. Dan weer kwam de trekzak naar voren, dan weer werd het wasbord of de fiddle beroerd. Natuurlijk kwam Frankie’s Gun langs, Chicken Wire, Whiskey in my Whiskey…. the works.
Wij danken de Felice Brothers hartelijk voor hun bereidwilligheid naar de Lage Landen te komen. Volgende keer bij jullie?
waar Zutphen gisteren in ’s lands musea zocht naar de monsters uit vervlogen tijden, trok uw Redactie door de haven van Scheveningen op jacht naar het Groot Wild van het huidige era. Nabij de 1ste haven troffen wij dit monster. Wij schoten met onze camera dat het een lieve lust was, maar het vertrok geen kabel.
Wij hadden het er niet best van af gebracht, ware het niet dat ook dit Metalen Beest zijn zondagsrust genoot. Gelukkig maar!!!
Evenwel een mooie aanleiding voor een ode aan Zware Metalen…
Black Sabbath – Iron Man Heavy boots of lead
Fills his victims full of dread
Steppenwolf – Born To Be Wild I like smoke n’ lightnin’
Heavy metal thunder
Sammy Hagar – Heavy Metal 50,000 watts of power
And it’s pushin’ overload
The beast is ready to devour
All the metal they can hold
Reachin’ overload
Start to explode
In Huize Zutphen zijn dino’s het gesprek van de dag. Geenszins uitgestorven, maar superhip. Aldus togen wij vanmorgen mét ons reptielennest naar Naturalis te Leiden voor de doldwaze dinodagen.
Wij keken daar de ogen uit. Nu deed vader dat al tijdens zijn studententijd, maar om andere redenen. (Je hoeft trouwens geen gepromoveerd bioloog te zijn om het verschil te zien tussen de kippen van toen en nu, maar dit geheel terzijde.)
Prachtig en indrukwekkend. Wij raakten niet uitgesproken over die beesten- ik hoop dat iedereen vannacht rustig slaapt…
Zutphen poogt herfstvakantie te houden. Dat lukt zo goed, dat ie tot en met vandaag elke dag nog wel een uur of wat aan de telefoon en mail heeft gehangen met het werk.
Zo schiet het dus niet op met die vakantie en aldus was het tijd voor een Draconische Maatregel: een Hobbyproject.
Ik zou niet weten wanneer ik voor het laatst een penseel had vastgehouden. Vijfentwintig jaar geleden beschilderde ik bijna wekelijks wel een vliegtuig. De mooi gelukte exemplaren hing ik dan aan visdraad aan het plafond in mijn kamer. De mindere- veelal beplakt met swastika’s of rijzende zonnen- stortten brandend neer in de achtertuin.
Maar goed, zoonlief had nu eenmaal de wens uitgesproken na de verbouwing hier ter huize een ‘Spitfire kamer’ te willen betrekken. En aldus geschiedde- met dank aan een beamer voor de projectie op de muur en een batterij acrylverf.
De uitwerking was welhaast therapeutisch. Ik kon zelfs nu en dan een binnensmonds gemompeld‘vrroooaaaaarrrr…’niet onderdrukken.
Inmiddels is ie af, en ik ben er zó trots op dat ik hem graag tentoonstel. Uiteraard voorzien van enige muzikale omlijsting.
Een Achterhoeks herfstbos. Tien mannelijke dertigers. Twents gerstenat. Gehaktballen. Kleiduiven. Jachtgeweren.
Succes gegarandeerd: beetje schieten. Fikkie steken. Biertje drinken. Tegen de boom plassen. Eigenlijk alles wat grote kleine jongens nodig hebben voor een welbestede zaterdagmiddag.
Alleen jammer dat Zutphen vanmiddag schoot als de spreekwoordelijke natte krant. Stond ie in eerdere afleveringen toch in de top, vandaag was ie hekkensluiter met 4 raak. Van de 50 schoten…ahum…nou ja, we kunnen altijd nog fijn muziekjes luisteren. En de Sectie Kleiduiven van de Vogelbescherming is me vast dankbaar.
Wicked Wonderland is a set so steeped in sexual and faux metal clichés it's more a comedy record than a creative or, ultimately, memorable one. So little imagination is actually explored here that one has to wonder why she bothered to come back at all.
Music fans who buy a copy of the upcoming Christmas album by the renowned United States singer-songwriter Bob Dylan will also be giving a helping hand to hungry children around the globe after the United Nations World Food Programme (WFP) announced today that royalties from the album will be donated to its school meals initiative.
Uw reacties